'คุณมีเหตุผลของคุณ ผมมีหัวใจของผม' ...ฝ่ายหนึ่ง...มากไปด้วยทิฐิและความเกลียดชัง อีกฝ่ายหนึ่ง...ในความเกลียด ในความชิงชัง เขาได้ใช้ความรักเป็นเครื่องหักล้างตลอดมา และทะนงตัวพอที่จะรับความผิดหวังแต่เพียงเงียบๆ... 'ชั่วชีวิตของคนเรา หากจะเลือกรักใครได้สักคน ด้วยหัวใจทั้งหมด ผมก็ได้เลือกแล้ว และถ้าผมจะต้องได้รับความทรมานเพราะรักใครสักคนหนึ่ง ผมก็ยินดี ผมรักคุณ...ถึงยังไงๆ ก็ยังรักอยู่นั่นเอง รักทั้งๆ ที่รู้ว่าคุณไม่ได้รู้สึกเช่นเดียวกับผมเลย' ... กว่าจะรู้ว่าชีวิตของคนเรานั้น ไม่ได้ยืนยาวนักเลย กว่าจะเข้าใจว่าเวลาสำหรับความรักมักผ่านไปเร็วเสมอ และดวงไฟแห่งรัก แท้จริงแล้วอบอุ่นในหัวใจเหลือเกิน เวลาก็เหลือเพียงน้อยนิด ให้เราได้กระซิบความรู้สึกที่อยากเอ่ยมานาน... 'อนาตะ โออาอิชิ มาสุ' ...เธอกล่าวย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงมั่นคงหนักแน่นจากใจจริง 'อย่าถามนะคะว่ามันมากแค่ไหน คุณเป็นคนได้มันไปคนแรก และคนสุดท้าย...ฉันพยายามจะไม่รักคุณค่ะ เป็นความพยายามอย่างยิ่งตลอดมา เพราะฉันต้องต่อสู้กับหัวใจตัวเอง คุณไม่รู้หรอกว่าฉันทรมานตัวเองมากแค่ไหน' 'ผมรู้...เสียงนั้นเบาหวิว เพราะผม...รักคุณตลอดมา' 'การที่เรารักใครสักคน ถึงแม้จะทนทรมานเพราะคิดว่าไม่สมหวัง ก็ยังดีกว่าพยายามที่จะไม่รักคนที่เรารักมากเหลือเกิน เข้าใจไหมคะ...ความทุกข์จากการได้รัก' แม้เหมันต์มีวันล่วงผ่าน และฤดูใบไม้ผลิก็มีวันอวสาน คิมหันต์มีวันสิ้นสุด และกาลเวลาก็จะล่วงผ่านไป แต่ฉันรู้...คุณจะต้องกลับมาเป็นของฉัน และฉันคอยที่จะเป็นของคุณเสมอ อนาตะ โอ อาอิชิ มาสุ...ฉันรักคุณค่ะ...